spot_img

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ

Σταυρούλα Μήλιου
Σταυρούλα Μήλιου
Κοινωνική Λειτουργός ΚΟΙ.ΚΕ.Ψ.Υ.Π.Ε. Βενιζελείου - Πανανείου Νοσοκομείου ΗρακλείουΠρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης Σ.Κ.Λ.Ε.

Συγκρούσεις και η διαχείριση τους

Η αξία τους στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

Μέσα στην οικογένεια οι γονείς καλούνται, σε συχνά πολύ απαιτητικές συνθήκες, να δημιουργήσουν στα παιδιά τους το αίσθημα ασφάλειας που εκείνα χρειάζονται για να μπορέσουν να αναλάβουν με τη σειρά τους το ρόλο τους στην ενήλικη ζωή.

Σοβαρά οικονομικά προβλήματα, χρόνιες κρίσεις αλλά και η ίδια η απαίτηση του ρόλου ταλανίζουν τα θεμέλια της οικογένειας καθημερινά.

Οι δύο ενήλικες συμμετέχουν στην οικογένεια τόσο με τις κοινωνικές και επικοινωνιακές δεξιότητες τους όσο και με τις ανασφάλειες και τα τυχόν τραύματα και απώλειες της παιδικής τους ηλικίας.

Τα προβλήματα που προκύπτουν χρειάζεται να επιλύονται στη βάση τους και να μην επικαλύπτονται ή να αγνοούνται γιατί αφήνουν πικρία και αρνητικά συναισθήματα. Χρόνο με το χρόνο προστίθενται νέα, που χρειάζονται ίσως και άμεση παρέμβαση και δημιουργείται σταδιακά ένα πλαίσιο, το οποίο είναι επιβαρυμένο από διαφωνίες ή και προβλήματα χρόνων.

Μέσα στην οικογένεια τα παιδιά δημιουργούν μία αντίληψη για τον τρόπο που λειτουργούν οι σχέσεις των ανθρώπων. Αυτή η αντίληψη λειτουργεί ως αυθόρμητο αντανακλαστικό και το επικαλούνται πάντα κάθε φορά που χρειάζεται να επεξεργαστούν μία σχετική σκέψη.

Τα προβλήματα κάθε φύσεως στην οικογένεια αναμένονται να προκύψουν. Ο τρόπος που λύνονται ή όχι είναι αυτό που δημιουργεί τριγμούς στα θεμέλια της.

Οι γονείς χρειάζεται να αντιμετωπίζουν τη ζωή με αίσθημα θετικό, δηλαδή να είναι υποψιασμένοι και να αντιμετωπίζουν έγκαιρα ότι τυχόν συμβεί, ώστε να μην εξελιχθεί σε πρόβλημα. Είναι πολύ σημαντικό να εδραιωθούν διαδικασίες διαλόγου και επίλυσης συγκρούσεων ανάμεσα στα μέλη ισότιμα, με στόχο τη λειτουργική πάντα επικοινωνία μεταξύ τους. Οι σιωπές δεν συμβάλλουν στη θετική επικοινωνία μέσα στην οικογένεια.

Είναι πολύ λειτουργικό οι γονείς να συγκρούονται μπροστά τα παιδιά και όχι να αποφεύγουν, όπως συχνά συνηθίζεται. Ως σύγκρουση εννοούμε μία διαφωνία ενηλίκων σε πλαίσιο διαλόγου, η οποία έχει ως στόχο το μοίρασμα συναισθημάτων, ακόμα και αρνητικών, για να προκύψουν θετικά συμπεράσματα για τη σχέση. Σε καμία περίπτωση ως σύγκρουση δεν εννοούμε φωνές, χειρονομίες και συμπεριφορές που θίγουν την έννοια του αυτοσεβασμού και του σεβασμού προς το συνομιλητή μας.

Ως γονείς γενικά καλούμαστε να «μεγαλώσουμε» παιδιά ανάλογα την ποιότητα της επικοινωνίας, στην οποία έχουμε διαπαιδαγωγηθεί. Το πώς λύνουμε τις συγκρούσεις, ώστε να μην διακινδυνεύουμε τη σχέση με ανθρώπους που αγαπάμε είναι σημαντικό γιατί έτσι προστατεύουμε την ίδια την σχέση πρωτίστως ως επιλογή μας. Με το να βάζουμε τα παιδιά μας στη διαδικασία του διαλόγου μέσα στην οικογένεια τους μαθαίνουμε να λύνουν τα προβλήματα τους και να προχωρούν στη ζωή με λιγότερο αρνητικό φορτίο.

Οικογένειες, οι οποίες έχουν δυσλειτουργικό τρόπο να λύνουν τις συγκρούσεις τους και ανατρέφονται παιδιά μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ανακυκλώνουν ολοένα και πιο αρνητικά συναισθήματα και χαίρονται λιγότερο την κοινή ζωή τους. Αντιλαμβάνονται τη ζωή ως κάτι δύσκολο, που πρέπει να ανεχτούν και όχι ως κάτι που χαίρονται. Σταδιακά τα μέλη της οικογένειας σιωπούν , αποφεύγουν συζητήσεις που δημιουργούν εντάσεις, απομακρύνονται συναισθηματικά και πολώνονται ο καθένας στη δική του πραγματικότητα. Χάνουν έτσι την ποιότητα των δεσμών μεταξύ τους και βιώνουν τη ζωή μέσα στην οικογένεια ως μοναχική διαδικασία με αισθήματα απόρριψης εις βάρος τους.

Η παρέμβαση και η επίσκεψη σε ειδικούς ψυχικής υγείας είναι απόλυτα αναγκαία για να επαναπροσδιορίσουν τα μέλη το ρόλο τους μέσα στην οικογένεια. Με αφορμή σοβαρά συναισθηματικά προβλήματα των παιδιών συχνά αποκαλύπτονται σοβαρές δυσκολίες στην επικοινωνία των μελών στην οικογένεια καθώς και μελαγχολία και κατάθλιψη στα μέλη της.

Στις οικογένειες που τα μέλη δεν αναπτύσσουν διαδικασίες
λειτουργικής επίλυσης των συγκρούσεων μεταξύ τους και βιώνονται αρνητικά συναισθήματα, που οι γονείς αρνούνται να παραδεχτούν και να αντιμετωπίσουν οδηγούνται στο διαζύγιο. Ο χωρισμός είναι σαφώς προτιμότερος από την εξοικείωση των μελών σε διαδικασίες σύρραξης και ανοχή επιθετικών ή και κακοποιητικών συμπεριφορών.

Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να διασφαλίζουν ένα θετικό πλαίσιο επικοινωνίας και συνεργασίας μέσα στην οικογένεια προκειμένου να εκπαιδεύονται τα παιδιά θετικά, να αποτρέπονται μέθοδοι ενίσχυσης της βίας αλλά να κατοχυρώνονται η ισότιμη και δημοκρατική διαδικασία των οικογενειών αλλά και των θεσμών γενικότερα.

 

Σταυρούλα Μήλιου
Σταυρούλα Μήλιου
Κοινωνική Λειτουργός ΚΟΙ.ΚΕ.Ψ.Υ.Π.Ε. Βενιζελείου - Πανανείου Νοσοκομείου ΗρακλείουΠρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης Σ.Κ.Λ.Ε.
- Advertisement -spot_img
- Advertisement -spot_img

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ